شهر حجاب | فروشگاه چادر شهر حجاب |فروشگاه حجاب | خريد اينترنتی چادر| فروشگاه اینترنتی حجاب | مقنعه|فروش چادر|چادر لبنانی|چادر ملی
logo-samandehi

در شب بازی ایران - اسپانیا صورت گرفت؛ زنان در کنار مردان، کسی هم منقلب نشد!!

شب گذشته خیلی ها در آزادی بودند، چادری ها، مانتویی ها، آنانی که حجاب محکمی داشتند در کنار دخترانی که کمتر محجبه بودند می خندیدند و با هم یک صدا تیم ملی را تشویق می کردند، برای آنها حتی همین مقدار کم هم خوشایند بود چراکه مدت ها منتظر بودند تا روی سکوهای آزادی بایستند و لبخند بزنند.

شب گذشته با تمام کش مکش ها و جنجال هایی که گاها به رسانه ها کشیده شد مردم موفق شدند جواز حضور در ورزشگاه آزادی و تماشای فوتبال در کنار خانواده را تجربه کنند، شاید چنین تجربه ای برای مردان چندان با اهمیت نبود اما برای زنان ایران این یک تجربه شیرین و مهیج بود چرا که انان تاکنون اجازه حضور در ورزشگاه برای تماشای فوتبال را نداشته اند، درست است که این یک تماشای سینمایی بود اما می تواند شروع خوبی برای تغییر باشد.

عده ای تلاش کردند تا به هر نحو ممکن مانع این رویداد شوند اما با تلاش های استانداری و تنی چند از مسئولین از جمله محمود صادقی این اتفاق افتاد.

رخداد چنین اتفاقی برای ما از چند منظر جالب توجه است، جالبترین نکته می تواند حضور نظریه پرداز انقلاب درونی در بین هوادارن تیم ملی در روسیه باشد، همان خانم بازیگری که می گفت حضور در ورزشگاه و در کنار آقایان بودن مرا منقلب می کند در بین جمعیت نشسته و از تماشای فوتبال در روسیه لذت می برد.

و اما دیشب حضور بانوان در آزادی چرا برای عده ای وحشت آور بود که مانع آن می شدند؟ گویا عده ای بر باورهای خود هرچند که خشک و نادرست باشند تا حد ممکن ایستادگی میکنند و برایشان مهم نیست که حداقل ترین حقوق شهروندی زیر چکش تندروی انها خورد می شود.

شب گذشته خیلی ها در آزادی بودند، چادری ها، مانتویی ها، آنانی که حجاب محکمی داشتند در کنار دخترانی که کمتر محجبه بودند می خندیدند و با هم یک صدا تیم ملی را تشویق می کردند، برای آنها حتی همین مقدار کم هم خوشایند بود چراکه مدت ها منتظر بودند تا روی سکوهای آزادی بایستند و لبخند بزنند.

نه کسی منقلب شد و نه شهروندی نظم عمومی را به خطر انداخت، به همین سادگی بخشی از جامعه ایران برای چند ساعت فارق از تمام فشارهای روحی و اقتصادی خوشحال بودند.

حضور زنان در ورزشگاه چه چیز غیر ممکنی است که در کشور مانع آن می شوند؟ چرا چنین رویداد ساده ای باید دستاویز خارج نشینان شود و گاه و بیگاه این موضوع را به سر دولت و بدنه نظام بکوبند ؟ آیا حالا وقت ان نرسیده که در باورهایمان تجدید نظر کنیم؟ حالا باورمان شده که مردان در کنار زنان نه تنها خطر آفرین نیستند بلکه باعث ایجاد یک جو سالم و منطقی می شوند؟ عجیب است که با طرح چنین موضوعاتی ارزش زنان و مردان مملکت خودمان را پایین می اوریم و به جهان القا می کنیم که ما بی ظرفیت هستیم.

گمان می کنیم این شروع خوبی است تا تابوی حضور زنان در ورزشگاه شکسته شود.